Pokazywanie postów oznaczonych etykietą RIESE SUBIEKTYWNIE. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą RIESE SUBIEKTYWNIE. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 5 września 2016

Nie tylko poszukiwania

Nie tylko poszukiwania się liczą,
a nade wszystko grono tak samo zakręconych znajomych jak my…
1
Nie zawsze trzeba prowadzić badania i profesjonalne poszukiwania aby miło spędzić sobotę.
Tym razem wraz ze sprawdzonymi towarzyszami mogliśmy wykopać mały dołek – powiem inaczej aż dołek patrząc na nasze siły… – a mi przypomniały się praktyki terenowe z gleboznawstwa – bo dołeczek nasz to tak na serio PROFIL GLEBOWY wykonany celem rozpoznania i sprawdzenia skały macierzystej (jak ja kochałem kopać te profile).

niedziela, 12 czerwca 2016

Nie tylko Soboń...

Obraz 064
Korzystając z okazji nie można było nie odwiedzić " Osówkowej Siłowni"... bo zawsze warto wracać do korzeni ;-) . Poważnie już mówiąc trzeba było sprawdzić nowe nabytki kolegi Krzysztofa i spojrzeć z innej perspektywy na Siłownię.  Profesjonalny dron w rekach wprawnego operatora pozwolił na obserwowanie najbardziej zagadkowych fundamentów Kompleksu Riese pod różnym kątem i wysokości a tego na co dzień nie można zrobić
Obraz 055
... do tego mogliśmy wypróbować kolejny nabytek - kamerę i powciskać ją w kilka dziur i rurek. Nie ma jak zabawa eksploracyjna na koniec bardzo pracowitego dnia.
Pozdrawiam.
Obraz 074 Obraz 058

sobota, 11 czerwca 2016

Ruszyły badania na Soboniu !!!

Ruszyły badania na Soboniu

Obraz 006     
Ruszyły badania na Soboniu…
Zacznijmy jednak od początku.
Dnia 08.03.2016 zostało złożone zgłoszenie nieznanych wyrobisk na Soboniu przez Andrzeja Boczka, Grzegorza Borensztajna i Jerzego Cerę. Przeszło dwa miesiące trwała procedura urzędowa, ale po uzyskaniu zgody Konserwatora Zabytków i Nadleśnictwa Wałbrzych mogliśmy przystąpić w końcu do pierwszych badań terenowych.
Chciałbym zaznaczyć, że jest to początek badań i na pewno nie możemy potwierdzić znaleziska, jestem nawet bardzo daleki od takich wniosków i nie chcę popełnić błędu wielu kolegów i koleżanek eksploratorów, którzy ogłaszali sukces już po pierwszych pomiarach. Moje i moich wespół zgłaszających doświadczenie nie pozwala na taki entuzjazm i przedwczesne cieszenie się ze znaleziska. Sukcesem jest już to, że możemy przeprowadzić oficjalne badania w terenie, które pomogą nam potwierdzić domniemane wyrobiska.
Obraz 024
Temat nie jest nowy, a mnie osobiście nurtował już od 1998 roku i wiele razy wracałem w ten teren z nowymi pomysłami, przekazami i mapami. Myślałem nawet że SGP prowadząc swoje prace rozwikła i da mi odpowiedź na nurtujące mnie pytania, ale Oni wbili się tylko do znanej sztolni Obiektu Soboń – choć niedostępnej o paru dziesiątek lat. Okazało się, że sprawa nie była ciekawa tylko dla mnie a danym terenem od lat zaciekawieni byli i każdy z osobna zbierał o nim informację Andrzej Boczek i Jerzy Cera, postanowiliśmy połączyć siły i razem przystąpiliśmy do działania a efekty zostaną przedstawione do końca sierpnia. Ważne, że w końcu mogliśmy ruszyć w teren.
W całej zabawie nie mogło oczywiście zabraknąć ważnych pomocników – Specjalisty od badań nieinwazyjnych „Pacio Chmiela” poszukiwań Wiesława Nawrockiego i nieodłącznego Pawła, poczynania nasze z powietrza i nie tylko z powietrza rejestrował Krzysztof Żmuda, a siłę roboczą stanowili chłopaki z HUNTERA ( Janek – o Tobie też pamiętam). Wsparcie dla żołądka zapewniła Ewelina ( zarazem protokolantka Wiesia) a ogniem zaopiekowała się Wiktoria.
Obraz 031
Zaznaczam, że to jest tylko początek badań – pierwsze weryfikacje, więc niczego nie możemy potwierdzić. Prawda jest taka – spędziliśmy dzisiaj super dzień w dobrym towarzystwie, miłej atmosferze i co najważniejsze przy realizowaniu swoich pasji.
Wszystkie wyniki będę przedstawiał na bieżąco a relacje z przebiegu kolejnych badań opisane zostaną na stronie.
Nasz operator Krzysztof i jego nowe zabawki:
Obraz 046 Obraz 045
p.s.
Jacek Bąbolewski i Krzysztof Kuśmirski o Was też nie zapomniałem



😉
Poniżej link do pełnej galerii:
http://riesetruppe.pl/?p=357

niedziela, 29 maja 2016

Zapowiedź

CAM03153
Już niedługo zamieszczę szerszy wpis na temat pewnego terenu, w sumie w niedalekiej odległości od „Osówki”. Pewnie wprawni i znani poszukiwacze od razu rozpoznają (tak myślę) charakterystyczne obiekty i na pewno wiedzą co to jest i do czego służyło… Szczerze czekam na komentarze i opinie, bo przecież „specjaliści” wszystko wiedzą ;-). 
           Poważnie mówiąc „bormannowaliśmy ” dzisiaj rodzinne i odwiedziliśmy ten zakątek lasu, przy okazji przypominając sobie jaki jest „on” tajemniczy. Niestety więcej opiszę później, bo to był tylko spacer i nie zabraliśmy aparatu, a mój telefon robi słabej jakości zdjęcia. A teraz niech wypowiedzą się „fachowcy”
a poniżej tradycyjnie mini galeria:

piątek, 20 maja 2016

„OSÓWKA” z innej strony


„OSÓWKA” z innej strony

Kasyno
‚Kasyno”

„OSÓWKA” z innej strony…
Piękne majowe przedpołudnie, niedziela, można czas spędzić z rodziną na małym spacerku…
Cóż pewne zboczenie skierowało nas w kierunku „Osówki” – ciągle nie mam „Jej” dość, ale za każdym razem widzę ją z innej strony i na nowe rzeczy zwracam uwagę i to jest magia tego terenu – to są po prostu Góry Sowie – Riese.  Spacerując nawet najbardziej delikatnie z Juniorem w plecaku, córką jako wykrywaczem a Żoncią jako prywatnym fotoreporterem można dostrzec coś innego i popaść w zadumę co to do „cholery miało być”, co to za budowle, tarasy, domy czy baraki, kto gdzie mieszkał i do czego to miało być. Kolejny raz stado pytań i jak zwykle jedna odpowiedź: nie wiem. Spotkany „stary lokals” znajomy jeszcze z dawnych lat pracy w lesie, teraz dziadek z detektorem podsuwa nowe opowieści – tych jeszcze nie słyszałem, ale w głowie odkładam na odpowiednią półkę z danymi o Dalmusie i starej knajpie, przecież to miejsce gdzie ponoć miał swój dom.

czwartek, 5 lutego 2015

"Nowe Odkrycia" cz. 3 - czyli las który jest a którego nie było...

          "Nowe Odkrycia" ... nie wiem czy to dalej tak mogę nazywać... gdyż temat ten przewijał się przez lata w głowach wielu i z wieloma o nim rozmawialiśmy. Piszę "n.o." z powodu tego zdjęcia:


Zdjęcia wykonałem 15.01.2015 roku.
     Nie wiem "kto" wykonał ten szybik i zadał sobie tyle pracy, cieszę się, że to zrobił (wiadomo zrobili), bo urzeczywistnili coś co zawsze chciałem zrobić, a na co niestety Lasy Państwowe mi nigdy nie pozwoliły.
Piszę szkoda, bo z miłą chęcią spotkałbym się z tymi "górnikami" i porozmawiał, bo według moich obliczeń, obserwacji i badania map można było to zrobić kawałek obok.

czwartek, 29 stycznia 2015

"Nowe Odkrycia"... jednak owocują...

        Stało się...
Posty "n.o." przyniosły zamierzony skutek. Raz, że sprowokowały do dyskusji a moja skrzynka e-mail stała się czerwona, dwa - dzięki temu może wynikną dość ciekawe spotkania w terenie. Serdeczny kolega (Maćku tu do Ciebie piję i na marginesie do "Ojca"), sprowokował mnie do dyskusji, która powinna odbyć się już dawno temu. Dzięki zaangażowaniu wymienionych osób w sprawę rozwiązywania tajemnicy Riese, uda się w końcu zrobić krok do przodu a może więcej, zależy to od tego ile osób zechce uczestniczyć w naszym planie.
Nakreślę tylko, że chodzi o to aby nie deptać w miejscu przy jednej "dziurze", jednym temacie, aby różne grupy nie powtarzały w kółko tych samych badań w tych samych miejscach, nie powtarzać tego co było już zrobione. Stańmy, pogadajmy, podzielmy się wiadomościami (jak ktoś chce) i zróbmy coś nowego... Może się okazać że 2 metry w lewo jest nasz "skarb"...

DARZBÓR

p.s.
Wkrótce : "nowe odkrycia" cz.3

piątek, 16 stycznia 2015

Postscriptum "nowe odkrycia" cz.2

     Jak to mówią uderz w stół a nożyce się odezwą ...
albo tłumaczy się winny. Oczywiście żartuję, ale obiecałem koledze Jackowi, który usilnie komentował mój post opublikowany na FB pewne wyjaśnienia.
     W postach "nowe odkrycia" staram się personalnie nie wymieniać osób ani grup do których jak to się mówi potocznie "piję". Moim celem jest podzielenie się ze zwykłymi zwiedzaczami tym co znam, co jest znane i zbadane - bez ukrywania tego, bez zbędnej osłony dymnej. Jeżeli jakaś osoba lub grupa zaprasza kogoś w teren, oprowadza i ukazuje nasze Riese to chyba nie robi tego w tajemnicy ani nie dla chwały i na pewno nie chwali się jako swymi - rzeczami które znane są od lat... W tym miejscu wracam do celu moich postów - chcę pokazać to co znane i w miarę normalnie opisać jak tam dotrzeć - zwłaszcza takie miejsce jak szyny koło "Osówki", do których każdy bardziej dociekliwy zwiedzający sztolnie - może sobie podejść w drodze powrotnej na parking.
Tutaj moja gorąca prośba, jeżeli już pokazujemy na różnych forach i portalach zdjęcia z eskapad (hmmm tajemniczych) opiszmy je tak, aby każdy interesujący się tematem mógł sam tam trafić, a jeżeli uważamy, że to "tajne i poufne" nie publikujmy tego i już...


DARZBÓR

czwartek, 15 stycznia 2015

"NOWE ODKRYCIA" cz.2


"Osówka" - jeden z lepiej zbadanych obiektów Riese i na pewno zawsze najprostszy do penetracji ...
Czy na pewno?
      Ostatnio w sieci, przepraszam jesienią, pojawiło się wiele zdjęć i opisów wspaniałej wyprawy; poszukiwawczo-pokazowej, w której wzięła udział grupa moich bliskich przyjaciół a zorganizowana była przez grono szanowanych w środowisku "eksploratorów - poszukiwaczy" i mam pewność prawdziwych pasjonatów.
     Smutne jednak jest to i sprowokowało mnie właśnie to wydarzenie do stworzenia postów typu "nowe odkrycia"...
Torowisko - hałda na "Osówce"

że grupa "profesjonalistów"  podaje w sieci informacje o nowym wspaniałym odkryciu.
Początkowo byłem nawet tym niesamowicie zafascynowany i w duchu myślałem, że wspaniale było znaleźć taką już rzadkość w terenie - jaką są tory - nawet zazdrościłem tego odkrycia, do momentu, aż dotarł do mnie fakt, że jest to doskonale znane torowisko wystające z hałdy na "Osówce" - fakt - pomijane w opisach na forach itp. publikacjach, sam przypominam sobie o nim czasami i nie zawsze pokazuję "turystom", których oprowadzam po górkach lub podczas wypraw R2O.
      Historia odnalezienia torowiska jest banalna (mogę się mylić - bo zaraz "ktoś" powie, że odkrył wykrywaczem itp. itd.) - pokazało się po powodzi, gdy wielka woda wypływająca spod hałdy podebrała trochę urobku i ukazał się "skarb" nie chcę mówić za pewnik, że to był 97 rok czy już początek lat 2000, nie ma to większego znaczenia, gdyż przy próbach odkopania tego torowiska brało udział wiele osób, nie będę wymieniał z imienia. Sam też dobierałem się do nich kilkakrotnie z towarzyszami (Jakub B. i Grzegorz K. byli najbardziej zażartymi ich uczestnikami) - najczęściej drążyliśmy temat w latach 2002,2003 i 2004...
     Swego czasu nawet poprowadzona była tamtędy ścieżka turystyczna z pod sztolni na parking.
... i tak oto "nowe" robi się "starym", ale zapomnianym w odmętach poszukiwań, a aby tam dotrzeć wystarczy spytać "starą" gwardię przewodników na "Osówce" bo nie jeden z Nich namachał się przy torowisku kilofem i łopatą...
Podgląd na hałdę od strony "Osówki" widoczny zarys dawnego zbiornika wody(hałda po prawej od przepustu)
Nieczynne "pidło" i nowy przepust, po prawej początek hałdy

Hałda od strony czarnego szlaku...
Hałda pod którą jest torowisko
Torowisko pod hałdą, ale już bez wypływającej wody
      Jeszcze wiosną wypływała tamtędy część wody, część wody ze strumienia - najprawdopodobniej spływająca pod hałdę nieczynnym "pidłem"
Ślady po strumieniu  a w głębi miejsce obsunięcia i wystającego torowiska
Wypływ wody ze zbiornika za hałdą 
Ślad po wąskotorówce - wytyczona linia dochodzi do szyn pod hałdę, nadal wyczuwalne są dołki po podkładach

Pamiętajmy - zawsze "ktoś" mógł być przed nami !!!


Zapraszam już do cz.3, w której przedstawię "tajemniczy 100 letni las", którego nie ma na znanym starym zdjęciu lotniczym
LAS KTÓREGO NIE BYŁO... 70 lat temu a ma ponad 100 ;)

wtorek, 13 stycznia 2015

"NOWE ODEKRYCIA" cz.1

          Chciałem aby miejsce, o którym chcę wspomnieć było opisane jako "nw" cz.2, mam jednak za duży bałagan w swych archiwach fotograficznych i na pierwszy rzut wpadło mi w ręce zdjęcie z maja 2005 roku.


            Maj 2005 roku był czasem gdy jako grupa prężnie działająca pod nazwą WGS - Wałbrzyska Grupa Sztolniowa, często robiła sobie "wycieczki rodzinne"  w różne zakamarki Gór Sowich, moim zdezelowanym Uazem. Podczas jednej takiej wyprawy wpadliśmy na chwilę do miejsca, które znałem od dziecka, często tam chodziłem z tatą na grzyby , mówił zawsze, że "idziemy na wyrzutnie rakiet" i tak zawsze nazywałem później  to miejsce, a dla małego chłopca była to "dziura" pod rakiety...
         Pracując jako leśnik, często tam bywałem i za każdym razem znajdowałem nowe, ciekawe rzeczy poszerzające mój horyzont na tą dziurę.
         Latem 2005 roku wraz z kilkoma kolegami z WGS-u odkopaliśmy znaczną część fundamentów w owym leju i wtedy zaczęły powstawać hipotezy ;) . Z czasem temat umarł - jak to bywa, a o tajemniczym leju z fundamentami nikt prawie nie wiedział, lub po prostu nie przywiązywał wagi.
Zadałem temat - jako "nowe odkrycie" chyląc głowę przed Palczakiem i Jego towarzyszom z pewnego forum, które prowadzą. Spotkałem się z Palczakiem na ulicy w Głuszycy i zadał mi pytanie czy widziałem "to" w lesie i co to może być... owszem widziałem, zresztą dla wprawnego "poszukiwacza" łatwe do zlokalizowania, tylko trzeba zejść z utartych ścieżek... A ścieżka ta prowadzi w linii prostej z Sobonia na Włodarz, ale trzeba troszkę zejść z drogi i się porozglądać...
Tworząc "Nowe Odkrycie" Palczak i forumowicze odsłonili fajny - ciekawy punkt widzenia, z którym się zgadzam - wygląda to na początek budowy kolejnej "przepompowni".
Tak oto stara dziura, stała się nowym ciekawym tematem, tylko dlatego, że wcześniej o tym nikt nie pisał.

p.s.
Palczak - pozwolę sobie później wkleić link do Waszego forum. Pozdrawiam Was.

a tematem cz.2 - będzie super znalezisko, oczywiście "NOWE" - wystające spod hałdy na Osówce torowisko (pokazywałem je niektórym uczestnikom wypraw R2O), temat znany dużej części "starszyzny" od lata 97 roku, postaram się prześledzić współczesną historię owego torowiska - bo sam jestem jej częścią ;)

DARZBÓR

p.s. Forum Stowarzyszenia ODYN:
http://forum.nazi-secret.eu/index.php

niedziela, 11 stycznia 2015

Do Przyjaciół, kolegów a tak naprawdę do moich Braci...

i Sióstr też...

         Idąc za namową moich Braci ( Wiśnia Ty masz tu największy udział) i kolegów ( Danielu N. dzięki, że mnie naciskasz), muszę dojść do wniosku, że od Riese nie da się uciec - a próbowałem już nie raz.
         Riese - to jednak nałóg, którego nie mogę się pozbyć i jako nałogowiec już nigdy się z niego nie wyleczę. Tematy wracają jak bumerang i dlatego wróciłem, aby dalej kontynuować swoją i już nie tylko swoją podróż. Tuż po nowym roku, grupa moich dobrych znajomych, towarzyszy sprowokowała mnie do wycieczki szlakiem mego dzieciństwa. Spacerując i umilając sobie drogę niekończącymi się rozmowami, doszedłem do wniosku, że czas pokazać kolegom i koleżankom eksploratorom, poszukiwaczom i po prostu pasjonatom, że czasami dokonując "nowych odkryć" tak naprawdę pokazują rzeczy w większości przypadków znane, fakt odkrycia lat 90 i początku 2000 nie były tak popularne i znane ale z jednej jedynej przyczyny - brak szerokiego dostępu do sieci (internetu), a że teraz w necie nie możemy o tym znaleźć wzmianki to nie znaczy, że nie było znane ;) , a wystarczy czasami zapytać kogoś "starszego". Drugi fakt nie znania tematu - zdjęcia - teraz zrobimy byle smarciakiem i od razu wrzucimy w sieć - dawniej długo się zastanawiałem co uwiecznić na błonie...
Idąc tym tropem postaram się przedstawić kilka "nowych odkryć", które znane były w latach ubiegłych...








 Zdjęcie wykonał Andrzej Spryciak i udostępniłem je bez jego zgody ;)






Część Tych co "zmuszają" mnie do działania...

DARZBÓR

sobota, 3 maja 2014

powrót do ciekawej dyskusji...

Wrzucam u siebie bo kolega OKI jak zwykle trzeźwym OKI-em powraca do znanych tematów,
gorąco polecam:

pewien szkic

Tajemnica Potoku Marcowego (Małego)

        Przewrotnie napisałem tajemnica Marcowego Potoku Małego, bo cóż tam jest...
U wylotu jego dolinki a zarazem wpływu do Marcowego Dużego umiejscowiony był obóz MARZBACHTAL, z widocznymi do teraz pozostałościami szaletów (tureckich), jeszcze niedawno były koryta z piaskowca do mycia. Idąc główną drogą do góry mijamy skałę z wyrytym krzyżem i oznaczeniami, posterunek wartowniczy - lub punkt telekomunikacyjny, po prawej pozostałości - przypominające fundamenty pod kruszarkę i staw... Na górze po prawej majaczy główna droga - okalająca SOBOŃ i jego wejścia... wszystko to jest widoczne i znane...
       Nie o tym jednak chciałem pisać... U wylotu dolinki Marcowego Małego , po środku dawnego obozu - idąc do góry po prawej stronie - wycina się mała dolinka (podmokła) wprost biegnąca na szczyt Sobonia, warto w nią zajrzeć, już po kilku krokach - wydaje się że i ona nie unikła ingerencji człowieka
w połowie jej długości - natrafiamy na warpę, po drodze potykamy się o kostki brukowe.
Powyżej warpy ukazuje się niby nic szczególnego - po prostu koryto strumienia: ale czy to strumień?


Koryto to jest dość regularne i szerokie około 1,5m - płaskie dno a zaczyna się małym urwiskiem...

Zapraszam do pospacerowania tą dolinką, ale na pewno nie po deszczu lub w mgle... a jak nic w niej nie znajdziemy - to na pewno będzie to skrót w drodze na Soboń...






DARZBÓR




Chyba się starzeję... albo może łagodnieje...

        Ostatni czas, ostatnie 3 miesiące - to chyba najbardziej intensywny czas w mojej przygodzie z Górami Sowimi. Moi "dobrzy" znajomi szydzą i śmieją się w duchu i za plecami ze mnie, że rozmieniłem się na drobne... Ale wiecie co - gwiżdże na to, bo to znaczy, że nadal jestem osobą, która zapadła w pamięć...
        Wracając do tematu - ostatni czas to naprawdę czas wielkich zmian, a zarazem powrotu do korzeni,
"korzenie" same się upomniały o mnie i dzięki, że jesteście, szczególne podziękowania dla K2 i Palczaka, wiecie jak przywrócić wiarę w ludzi. Dzięki komercji, którą zrobiłem mogłem poznać nowych wspaniałych zapaleńców chcących poznać tajemnice Riese (jakie tam tajemnice- każde wytrawne oko znajdzie w terenie swój skarb), cieszyło mnie to i w duchu Im dziękuję, za to bo nie ma chyba nic bardziej budującego niż zapał i iskra w oczach tych ludzi - jak dostrzegają coś nowego dla Nich a dla mnie to była codzienność, dzięki tej komercji - zrozumiałem, że nie istotne są przepychanki i zazdrości, każdy z nas "poszukiwaczy" robi dobrą robotę i dzięki Wam zwykli "ciekawscy" mogą zasmakować tej tajemnicy i dzięki Wam teren naszych GS zapełnia się turystami ze wszystkich zakątków kraju i nie tylko i czy nie o to właśnie chodzi.

        Czas chyba skończyć z Tajemnicą RIESE - bo prawda jest taka, że taką tajemnicę sami budujemy, między różnymi grupami działającymi w terenie, wszyscy niby "coś" wiedzą, wielu "znalazło" - podzielmy się tym - bo to chyba jest TAJEMNICA RIESE...
        Dobrze, że spotyka się ludzi, dzięki którym otwierają się oczy i świat staje się piękniejszy...

Zachęcam wszystkich do poznania i odkrycia Swojego "RIESE"....

A co do wypraw, to ciekawa zabawa, oprowadzam znanymi wszystkim ścieżkami, a za każdym razem widzę coś nowego, pada nowe ciekawe pytanie, argument, pomysł - słuchajcie działa to niesamowicie jak katalizator - dzięki temu przyglądam się tematowi bliżej i zamiast siedzieć w domu - ruszam w góry aby kolejny raz przejść swoją udeptaną ścieżką, ale ze świeżym spojrzeniem i co? W lesie jakby jaśniej. Mobilizuje mnie to do szukania i konfrontowania tego co znajdę i uwierzcie - aby znaleźć nie trzeba wchodzić do sztolni lub szukać kolejnej nieodkopanej... to co jest przykryte stertą liści lub ściółką jest niejednokrotnie ciekawsze...

Pozdrawiam



poniedziałek, 17 lutego 2014

Soboń

          Powrót do dzieciństwa to może za mocno powiedziane, ale na pewno do lat 98,99,2000 kiedy to pewna grupa przez nas miejscowych błędnie zwana "krakowską" kopała tajemnicze szybiki na Soboniu. Temat powrócił bynajmniej 25 stycznia tegoż roku podczas "zimowiska" WGS-u spotkałem się z dawno niewidzianymi znajomymi, którzy według powiadań chłopaków z branży rozmyli się i znikli z map poszukiwań. Wielu z nas domyślało się, że "krakowiacy" końcem lat 90 i początkiem nowego wieku znalazło "coś" na Soboniu, atmosferę podsycał kolega, który osiedlił się w Kaltwasser.
          Z tamtych czasów wiem jedno "krakowiacy" działali prężnie i z rozmachem - a do tego jak na tamten czas bardzo profesjonalnie. Nie chce umniejszać sukcesu Sowiogórskiej Grupy i ich wejścia do "nieznanej" sztolni na Soboniu, szkoda tylko, że nikt otwarcie nie powie jednego małego szczegółu - koledzy nasi może dokończyli a na pewno kontynuowali prace z lat wcześniejszych a miejsce w którym wykopali szyb a wcześniej wiercili prawie się pokrywały z pracami "krakowiaków" - jedna tylko różnica poprzednicy robili to wszystko w ukryciu bez rozgłosu, a wydarzeniom ostatnim towarzyszył wielki szum medialny z wielkiego odkrycia - ale czego odkrycia - chodnika o którym każdy wiedział, że jest. Bo na przestrzeni lat tworzyły się kolejne zawały, które pozwalały na eksplorowanie pojedynczych odcinków tej sztolni. Fakt sukces medialny potężny i kolejny raz mogły się wypromować jednostki, ale zastanówmy się co przyniosło to "odkrycie", oprócz satysfakcji i rozgłosu - chyba więcej szkody. Koledzy wykonali kawał dobrej roboty, obiekt mógł być dostępny i dobrze zabezpieczony a niestety przyniósł tylko wielkie zamieszanie, którego efektem jest jego ponowne zamknięcie i zaprzepaszczenie pracy. Szkoda, że zrobiono to tak nieumiejętnie. Niestety zamknięcie sztolni związane było ze zbyt dużym szumem wokół niej i wielkiej rzeszy ciekawskich eksploratorów, którzy uskuteczniali swoje poszukiwania w dostępnej "dziurze"...
          Wracając do 25 stycznia... dnia tego spotkałem się z Tymi co niby zaginęli w otchłani czasu, chłopakami, którzy "przekopali" Soboń jak nikt inny i okazało się że "żyją" i działają - a do tego mają się bardzo dobrze!! Pracują gdzieś w Sowich i robią to swoim starym dobrym sposobem - czyli po cichu i bez rozgłosu i dało mi to do zrozumienia (zresztą ja to w głębi swego umysłu wiem) że Soboń jeszcze nie "puścił"
dlatego pojawili się ponownie. Pogadaliśmy, pośmialiśmy się, powspominaliśmy stare czasy i pierwsze spotkania nasze i wymieniliśmy spostrzeżeniami jak to się wszystko zmieniło w ciągu dekady.
          Przykre jest to, tak mi się wydaje i to jest moje zdanie, że to właśnie "Oni" przyczynili się do zmuszenia Sowiogórskiej Grupy do zamknięcia w tak drastyczny sposób Sobonia, po prostu zbyt agresywnie pracowali w sztolni, a za dużo osób się teraz tam kręci i to stwarzało niebezpieczeństwo.
          Koledzy zza górki szkoda, że tak to się skończyło i nie próbowaliście inaczej zabezpieczyć Swojej pracy, ale ważne, że macie dokumentacje z tego co zrobiliście...
          Wiem jedno - Soboń nie oddał Wam swojej tajemnicy do końca...
          Kręciłem się po Soboniu przez ostatnie 2 miesiące dość dużo, bo pogoda pozwalała na penetrację terenu, przeraził mnie ruch jaki na nim panuje, wręcz wycieczki - szkoda, że kasy nie zamontowałem i opłat nie pobierałem... a "krakowiacy" jeszcze tu wrócą...
Pozdrawiam

środa, 12 lutego 2014

Riese dwa Oblicza - RUSZA WYPRAWA



 
 
 Riese dwa Oblicza  wyprawa 14-16 marca 2014

14 marzec:
 zjazd uczestników, spotykamy się w gospodarstwie turystycznym „AGRO PRL” w Sierpnicy  (dawne „u Urbasiów")
Zapisujemy się poznajemy, ludzie zjeżdżają wieczorem czasem po pracy.
Około 21 wspólne przywitanie uczestników( mała integracja)
15.03.2014
godzina 8.00 wymarsz dzielimy się na dwie grupy, jedna rusza na stronę Głuszycką , druga na Walimską.
Około godziny 16.00 spotkanie dwóch grup na Osówce ognisko i  wspólny powrót  na bazę.
Odpoczynek „lekkie ogarnięcie” i pełen wrażeń wieczór z reportażem, filmy i dokumenty z Riese, nagrania świadków, unikatowe  zdjęcia:)
16.03.2014
Godzina 8.00 Wyjście grup tym razem zamiana te która była na stronie Głuszyckiej idzie na Walimską i na odwrót.
Powrót  na kwaterę godzina 16.00, pożegnanie uczestników.

Ostateczny termin potwierdzenia 5 marca godzina 22.00

Plan wyprawy Riese dwa Oblicza.
ODKRYJ (prawdę) WUSTEGIERSDORF – prowadzi Grzegorz „bormann” Borensztajn
-ZPB PIAST - Mayer&Kauffmann Textilwerke zakład bawełniany czy produkcja części do Me 262 ?
-Dolina 5 stawów - z zatopionym arsenałem
- Tajemnica Doliny Marcowego Potoku (Marzbachtal i Larche)
- Szlakiem wąskotorówki Soboń - Osówka
ODKRYJ (prawdę) Wustwaltersdorf – prowadzi Łukasz Kazek
- Riese a niemiecka ludność cywilna i walimskie zakłady przemysłu lniarskiego
-Stacja Kolejowa w Walimiu i jej tajemnice
-Wejście Rosjan 8 maja 1945 i jego następstwa
-Cmentarz ewangelicki -masowe groby
-Historie pierwszych osadników ich domy i odkryte schowki

Przewodnikami są Łukasz Kazek i Grzegorz Borensztajn.

Wszelkie pytania dotyczące organizacji i przebiegu wyprawy proszę kierować do:
–        Grzegorz Borensztajn – e-mail bormannss@poczta.onet.pl 
Przydatne linki:
1.                  https://www.facebook.com/Riese2oblicza
2.                  http://riesetruppe.blogspot.com/
3.                  http://wyprawywczasie.wix.com/wyprawy
4.                  http://www.agro-prl.pl/

Pozdrawiamy
Łukasz i Grzegorz „Riese dwa Oblicza”


poniedziałek, 13 stycznia 2014

POST SCRIPTUM OŚWIADCZENIE



Aby nie być gołosłownym do mojego oświadczenia pozwolę sobie zamieścić link do publikacji w której nie zgodnie z prawdą pan Dariusz powołuje się na świadka – mojego dziadka.
Gwoli wyjaśnienia – mój dziadek nigdy nie pracował na wyrobiskach za 1wszym zakładem za tak zwanym ogrodnikiem, fakt inny u ogrodnika pracowała moja babcia i Ona co nie co widziała, a dziadek był szewcem. Pomijając fakt, że nie wiem skąd pochodzą te relacje jak mój dziadek zmarł w 1968 roku a wtedy pan Darek była albo oseskiem lub w ogóle jeszcze nie był na tym świecie.
Pod filmem znajduje się mój komentarz również – na którego brak było odpowiedzi.
Druga sprawa, która mnie trochę zbulwersowała to publikacja na stronach filmu „Rogowiec” w której to pan Darek znów w dużej mierze mija się z prawdą i nie chodzi mi tu o czarownice, to że ktoś się powiesił i nawiedza te strony, ale o prawdę o powstaniu krzyża – na pewno nie upamiętnia nikogo kto zginął na Rogowcu, a tym bardziej nie przeciwstawiał się Jego postawieniu proboszcz – który był honorowym Jego fundatorem.
Krzyż postawiła młodzież zgromadzona na spotkaniu młodzieży katolickiej w parafii Chrystusa Króla pod przewodnictwem ówczesnego wikarego a teraz proboszcza tej parafii Księdza Sławka… resztę zostawiam bez komentarza. Brak kompetencji i przekazywanie historii wyssanych z palca, ale wierzcie w co chcecie.   W komentarzach do tego filmu także wyraziłem swoje jasne zdanie.